Hij wilde ook wel over deze ervaring een stukje schrijven.
Zaterdag 21 juni heb ik , ook op de fiets mijn grenzen verlegd.
Eerst naar Hans & Jacqueline met de auto en om de fiets erin te krijgen was nog een aardig klus.
Aangekomen in Hellevoetsluis, na de koffie en gebak ,vertrokken naar de plaatselijke fietsenmaker om mijn kilometerteller te reanimeren, hetgeen binnen een kwartier lukte.
(ik had ‘m eraf gedraaid in Rotterdam centrum, want anders haalt iemand anders ‘m er wel af, maar was me niet bewust dat het geheugen dan weg is.)
Na deze geslaagde reparatie begonnen we aan een tocht die Hans uitgestippeld had, en voor de zekerheid was de kaart mee op reis.
De pont van Rozenburg - Maassluis was het eerste doel waar we net te laat arriveerden en zodoende 20 minuten moesten wachten. Na de overtocht hadden we nog 35 minuten om de pont Hoek van Holland - Maasvlakte te halen, maar volgens Hans was dat 10 km dus dat zou makkelijk te halen zijn maar de 10 bleken ruim 13 km en achteraf was het maar goed dat ik het tempo op dat stuk op 25+ kon houden.
De pont gaat maar een keer per uur en de pont missen was zonde geweest, uiteindelijk mazzel want de trossen waren al los gegooid maar Hans kon de schipper bewegen nog even vast te maken tot ik een halve minuut later arriveerde.
Deze boottocht duurde ruim 20 minuten, was zeer de moeite waard , je ziet enorme schepen liggen en per saldo aangekomen op de Maasvlakte ,werd de eerste pauze ingelast.
Weer op het zadel geklommen om vervolgens via het Oostvoornse- en Brielse meer bij onze tweede stop aan het Brielse Meer te komen. Hans adviseerde me vanwege mijn rode bolletje toch het petje op te doen, want ondanks de geringe zon toch verkleurde.
Vervolgens weer de pont genomen nu naar Brielle en ik was nu onderhand toe aan een lekker Tripeltje die in niet in Zwartewaal maar pas Heenvliet kon scoren. Welverdiend en Hans gaf nu drie opties om na deze stop te vervolgen. We hebben toen de kortste weg naar huis genomen omdat we beide al aardig moe waren, de kilometerstand wees al ruim 70 km aan, hetgeen boven mijn eerdere 66 km lag.
Thuis aangekomen stond de teller op 74 km en na een heerlijke vegetarische taartmaaltijd van Jacqueline ben ik in de rust van de uitschakelingswedstrijd van Oranje, huiswaarts gekeerd.
Deze tocht kan ik zeer sterk aanbevelen, rust, water en pontjes zijn de ingredienten.
Rick van Calmthout
1 opmerking:
Mooi verhaal van Rick! Ik zie al dat hij helemaal klaar is voor de 3e Charlois Europoort Schaakfietstocht in augustus!
Een reactie posten